Uczestnicy:
Kl.I – El-Dursi Karina, Glijer Amelia, Rybicka Oliwia, Szczygieł Cezary (4)
Kl.II – Spadło Ksawery, Puchalski Bartek (2)
Kl.III – Cholewińska Natalia, El-Dursi Nadia, Herman Paweł, Jałowska Julia, Lendzion Jakub(4)
Kl.IV – Błąd Filip, Bobkiewicz Wiktoria, Grdeń Julia, Pochwała Karina, Sala Bartłomiej,
Głowacz Wojciech, Pacek Wojciech (6)
Kl.VI – Firkowska Julia, Głowacz Julia, Pietruszka Barbara, Wojciechowski Patryk,
Włodarczyk Sandra (5)
Opiekunowie: Frankiewicz Grażyna, Fokt-Danielska Agata
„Pod jodłą się urodziłem i przyjaźniłem się z tym drzewem całe życie”.
Motto mieści się na obelisku z 2015r., znajdującym się tuż przed Świnią Górą. Zarówno motto, jak i obelisk poświecone są pamięci prof. Eugeniusza Bernadzkiego, zasłużonego leśnika, naukowca SGGW w Warszawie.
Był on wybitnym znawcą problemów leśnictwa i hodowli drzewostanów jodłowych w Górach Świętokrzyskich.
Członkowie SKKT też przyjaźnili się tego dnia z wyjątkowymi drzewami na terenie w/w ścisłego rezerwatu. Las tutaj o każdej porze roku wygląda zjawiskowo.
Wiosną i latem można podziwiać soczystą zieleń drzew i różnobarwne kwiaty, jesienią ścieli się tu kolorowy dywan z opadłych liści różnych gatunków drzew.
Bowiem drzewostan jest tu mieszany, zbliżony walorami do dawnej Puszczy Świętokrzyskiej. Występują tu prawie wszystkie typy siedliskowe lasu, liczne drzewa pomnikowe, głównie jodły i modrzewie, liczące powyżej 250 lat, łęgi olchowo – jesionowe, klony jawory i buki pospolite, a spośród 345 gatunków roślin naczyniowych zbadanych przez naukowców, 30 to rośliny rzadkie i prawnie chronione - wawrzynek wilczełyko, pełnik europejski, kosaciec syberyjski, czosnek niedźwiedzi i liczydło górskie.
Występują tu rzadko spotykane motyle – pokłonnik osiniec, mieniaki i szlaczkoń torfowiec. Ze ssaków można spotkać jelenie, łosie, sarny, dziki, a nawet watahę wilków.
Rezerwat ścisły, jakim jest Świnia Góra, został utworzony w celu zachowania i wyeksponowania drzewostanów, ocalonych z wielkiego pożaru w 1853r., który strawił 18 tys. ha. Obecnie ma ponad 50 ha.
Zachwyca bioróżnorodnością i dziewiczością przyrody. Jest ważnym obiektem badań naukowych, a przede wszystkim obserwacji rzadkich gatunków roślin i zwierząt.
Wspaniale prezentują się wielopiętrowe i wielogatunkowe drzewostany.Pewne partie lasów bliżyńskich zachowały się w stanie naturalnym i są świadectwem dawnych Gór Świętokrzyskich. Puszczański charakter podkreśla duża ilość martwego drewna,
gdzie żyje wiele organizmów. Zachowały się wyłącznie dlatego, że kamieniste, płytkie gleby tego obszaru nie nadawały się do uprawy ziemi, a i wywóz drewna z braku odpowiednich dróg był trudny.
Spotkać tu można gatunek grzyba modrzewnika lekarskiego typowego dla lasów modrzewiowych, ginący grzyb leczniczy, wpisany na Czerwoną Listę Grzybów Zagrożonych w Polsce.
Zatrzymano się przy pomniku św. Huberta, patrona myśliwych i leśników i obelisku, poświęconemu pamięci ludzi lasu.
Św.Hubert urodził się w Gaskonii w roku 655, jako potomek królewskiego i potężnego rodu Merowingów. Był zapalonym myśliwym. Od najmłodszych lat towarzyszył często swemu ojcu właśnie na łowach. Legenda mówi, że Hubert w wieku 14 lat miał uratować życie swemu ojcu podczas polowania na niedźwiedzia w Pirenejach.
W zachodniej części w rzeźbie powierzchni są ślady dawnego górnictwa, w postaci pozostałości szybów i hałd.
Przez rezerwat przechodzi zielony szlak turystyczny z Bliżyna do Zagnańska.
Rezerwat przyrody Świnia Góra” nosi imię dr inż. Stanisława Barańskiego (1913-2005r.), leśnika, przyrodnika, pisarza, wieloletniego nadleśniczego Nadleśnictwa Bliżyn, członka honorowego Polskiego Towarzystwa Leśnego i Ligi Ochrony Przyrody.
Kamień poświęcony zasłużonemu Polakowi znajduje się na terenie rezerwatu.
Na mecie rajdu było pieczenie kiełbasek przy ognisku i podsumowanie poprzez wręczenie przez prezesa PTTK– u Jana Włodarczyka dyplomów uczestnictwa i pamiątkowych Pucharów.
Być tutaj to zaszczyt. Rezerwat jest unikatowy na skalę europejską i budzi zachwyt.
I chce się tu wracać, a turyści z Parszowa byli tu już nie raz.
